K πως…) 10 Οκτωβρίου 1999 Πα απολιτιστικά και άλλα Έπαψε όλοι διατηρητέοι.... του [Γιάννη Μ]……ίόιη] "" ήγα στη Λάρισα και Π] "έπαθα"! Απ' τους πεζόδροµους, τις πλατείες, τα πάρκιν, Είναι η πόλη του 2000 και βάλε. Κι εµείς παραµένουµε η πόλη του Δηµάρχου Γεωργιάδου... Άντε και του Κουντούρη στην πρώτη του Θητεία. Άσα- ντε και λίγο του Πιτσιώρη για να μην παραπονιέται. Εγώ πάντως, παραπονιέµαι για τις "ανάσες" που µάταια ψά- χνω να βρω ανάμεσα στους οικοδοµικούς μας κύβους και που εν αφθονία συνάντη- σα στην πόλη της Λαρίσης. Με µόνη παραφωνία το κο- µπρεσέρ που δούλευε σατα- µάτητα μπροστά στο Γαλλικό , Ινστιτούτο, την ώρα που µέ- ! σα έδιναν εξετάσεις τα παι- διά! Αλλ'αυτό είναι μια άλλη ιστορία... Π ροβληματίζοµαι, λοιπόν, Π µπροστά στο αµείλικτο ερώ- τημα "τι απ' τα δύο να διαλέξω; Πλατεία Πανεπιστημίου ή κτίριο Ματσάγγου;". Στην Πλατεία Πανε- πιστημίου Θα χτυπάει η καρδιά της πόλης. Στο κτίριο Ματσάγγου χω… πάει η καρδιά της ιστορίας της. Av - απορρίψω ένα απ' τα δυό χάνω µία καρδιά µου. Πέστε µου τι να κάνω; Ν' αποδεχτώ μετά χαράς τα σχέ- δια Κουντούρη ή να ε|ι|ιένω στις ι;| η ιονι΄;ς Παλιούρα: Αλλά υπάρχει και "τρίτη λύση: Η ΔΕΜΕΚΑΒ, µε- τα και την παλινόρθωση του Μπέσσα, να κάνει µια µελέτη, που να προβλέπει πρώτα την κατεδά- φιση και µετά τη διατήρηση του κτιρίου Ματσάγγου! Στο σημείο που έχει φτάσει σήµερα η επιστή- µη της µελέτης. τα πάντα είναι δυ- νατά. Ακόµα και η παράκαµψη του Παλιούρα, αν και τη βλέπω λίγο δύσκολη. Γιαιίόιιως το κινητό θέ- λει το Γερµανό του, έτσι και το ακίνητο Θέλει τον Παλιούρα του. Και το περίεργο είναι πως όλοι μέ- σα µας έχοιι| II: κι έναν Παλιούρα... '.,-* τη µικρή µας ιιόλη είµαστε «Δ όλοι διατηρητέοι. Και το (II()()(IV('I|mom. Λι'||ι(ιρχοι, πολιτι- κοί, ιινι;υ|.ιατικσί άνθρωποι, πολί- τ ες γενικώς. Δεν είναι τυχαίο που ο Δήµαρχος συνεχίζει να διατηρεί- ται και να μάχεται απτόητος μετά είκοσι έτη. Σαν τον μεσήλικα Ντ' Αρτανιάν του Λλεξάνδρου Δουµά πατρός. που επανέρχεται δριμύτε- ρος. Δεν είναι τυχαίο που οι βου- λευτές µας διατηρούνται δι' ενερ- γειών τους στο προσκήνιο, για ν' αποφύγουν κατεδάφιση, μετά σει- οµού ή άνευ. Δεν είναι τυχαίο που οι λογοτέχνες μας συγγράφουν και δη|ιοσιογραφούν, διατηρού- µενοι στον τοπικό µας Τύπο για τέσσερες δεκαετίες και βάλε Θω- µάς, Μουγογιάννης, Λιάπης, Λε- φούσης΄΄ για ν' αναφέρω τους πιο γνωστούς κι σµετανόητους συνερ- γάτες των εφη| ιερίδων ετοιµάζο- νται να διανύσουν και την τρίτη χι- λιετία. Σαράντα χρόνια πνευµατι- κοί φουρνάρηδεςΙ Έχουν ψήσειει- ει... II I‘ έννοια του διατηρητέου δεν άφησε ανεπηρέαστον ούτε τον Καλλιτεχνικό Οργανισµό: Δια- τήρησε όλα τα κακώς κείμενα της προηγούµενης Δημοτικής Αρχής. µε το σκεπτικό ότι είναι σε Θέση v' αλλάξει πολλά πράγµατα, αν και όταν το Θελήσει. Και πράγματι, κά- ποια στιγμή το Θέλησε: Με οµόφωνη απόφαση του Δ.Σ. έκρι- νε µη διατηρητέα την Τουλούδη στη Θέση της υπεύθυνης της Συµ- φωνικής Ορχήστρας. I-l Βούλα. όµως. δεν είναι ξεκρέ| ιαστη. Κι αυ- τή έχει τον Παλιούρα της! Που "έγραψε" κανονικά την απόφαση του Δ.Σ. και επανέφερε την υπεύ- θυνη στη Θέση που κατείχε. Χαίρε διατηρητέα Βούλα! Και μη σ' απα- σχολεί πλέον ο Καλλιτεχνικός Οργανισμός. Κατεδαφίστηκε από" µόνος του και χαντακώΘηκε στο καλλιτεχνικό του µπάζα… (Κι ενώ εμείς εισπνέουμε τον κουρνιαχτό απ'τις κατεδαφίσεις, οι ευρωπαίοι διδάσκονται, τιμούν και χαίρονταιτον "αγνοημένο" απ τον Δήµο Βόλου Γιώργο Χατζηνί- κο. Λδιαφορία ασυγχώρητη και δυστυχώς διατηρητέα, χωρίς βέ- βαια γι' αυτό να ευθύνεται ο Πα- λιούρας…) Γ ην γήινη τηλεοπτική | ιας |. ιονα- 1 ξιά προσπάθησε κάπως νωρίς (15 δισεκατοµµύρια χρόνια µε τά την μεγάλη έκρηξη του Σύμπα- ντος...) να μας την ανταλλάξει με την εξωγήινη. ο καθηγητής Γιώρ- γος Γραµµατικάκης. Κι ίσως γι' αυτό να µπήκαµε δύσκολα στο νόηµα των εξωγήινων | ιυστηρίων, µε τους γαλαξίες, τα έτη φωτός, τις φωτογραφίες απ' το παρελθόν και τ' άλλα. "Θ' αργήσοιηιε, αλλά Θα τους βρούµε κάποια ιιιιγ|ιι΄| τους ι:ξωγι')ιναιις". μας ι'.ί|ιι'. ο κιι- Οηγητής. Δεν πειράζει' θα περιµέ- νουµε σαν διατηρητέοι. Άλλωστε, δεν µε συγκινούν τα UFO, ούτε Ol ανακαλύψεις στο Λιάοιη|ια που προδιαγράφουν το μέλλον. Πρ… ι- |.ιώ το παρελθόν π.χ. τα "Σοφαδίτι- κα" τσιι Μπαζιάνα, όχι µόνο για να τα διαβάζω, αλλά και για να … ζω... || |] µοναξιά µας τελικά κρίθηκε Π διατηρητέα, δεν βλέπω να ξεφεύγουμε απ' αυτήν. Όχι εκείνη του Γραµµατικάκη. αλλά ετούτη΄ του Λαμπράκη. "Οπως διαβάζω. ο Δηµοσιογραφικός Οργανισµός του γιγαντώνεται και σαν εξωγήι- νο σάρωΘρο μαζεύει κι εξαγορά- ζει ό.τι βρεθεί µπροστά του. Απ' τις εκδόσεις και την πληροφόρηση' µέχρι και την ψυχαγωγία µας στους... κινηματογράφους "- Οντεόν", απ'τον τουρισµό, τις τράπεζες, τις ετιικοινωνίες και τη . _ µουσική. ως τον πολιτισµό του ;- υπουργείου Πολιτισµού και τις πνευματικές μας ανησυχίες εκτός …. απ' τις πολιτικές που προηγήθη- καν. Όσοι δεν πρόλαβαν να γίνουν σι'α νιάτα τους Λαµπράκηδες του Θεοδωράκη. Θα γίνουν τώρα, Θέ- λοντας και μη. Λαµπράκηδες του Λαµπράκη. όπως έγινε κι ο Μίκης. Η κατευθυνόµενη πολιτιστική µας. και όχι μόνο. µοναξιά σε όλο της το σχεδιασµένο μεγαλείο. Κι άντε εσύ τώρα να πειστείς ότι δεν Θα' - ναι μια µοναξιά διατηρητέα για κά- I moon έτη φωτός και βάλε… 4 έλω να ει ιιυ ι ρέι|ιω. "τελειώνο- υ ντας. στο κτίριο Ματσάγγου, για να στείλω ένα ευοίωνο µήνυµα στον δήµαρχο Κουντούρη: Δή- |ιαρχι: µην χολοσκάς αν συνεχί- ζουν να µπλοκάρουν τα θετικά σου σχέδια. Υπάρχει κι άλλος τρόπος να κατι: δαι|»ισα ( το διστηρητέο Ιον έγραψε ο Γκίντερ Γκρος στο "Τενεκεδένιο του Ταµπούρλο" και τον Οαύμασα πριν λίγες µέρες. στην ομώνυμη αριστουργηματική ταινία. όταν ο απίθανος εκείνος Όσκαρ, ο λιλιπούτειος πρωταγω- νιστής. χτυπώντας το ταµπούρλο του και βγάζοντας άναρΘρες κραυγές... κατεδάφισε ένα ολόκληρο παραδοσιακό στο Ντάν- τσιχ! Αν τον ζητήσεις απ' τον νέο νομπελίστα. σίγουρα Θα στον στεί- λει τον Θαυµατουργό μικρό τύμπα- νιστή. Γ ια να σου ρίξει το Ματσάγ- γου στο άψε - σβήσε. Μαζί με τον Παλιούρα του… .-µι -.